Polskie Forum The Rolling Stones

Chciałbym coś podkreślić ,zanim zamieszczę swoją opinie, na temat powyższej płyty.Nie da się ukryć ,że na tym forum ludzie omijają wielkim łukiem, pierwsze albumy Stonesów.Dziwię się temu bo to są niewiarygodnie ważne i barwne płyty z Brianem ,który wg mnie w ciekawy sposób ukierunkował brzmienie Stonesów .Z jednej strony Keith i jego zamiłowanie Rock N Rollem, a z drugiej właśnie Brian Jones fascynant Bluesa.Ta mieszanka ,pozwoliła Stonesom ,dać całkiem nowsze, świeższe brzmienie .Dlatego też dziwi mnie fakt,. iż forumowicze nic nie piszą na temat owych albumów .
Powracając do samego albumu wydaje mi się, że jest to jeden z najlepszych krążków Stonesów lat 60- tych.Wielkie utwory "Satisfaction"," Play With Fire" lub te mniej znane, jednak swoją zwięzłością formy zaznaczają że The Rolling Stones to zespół prostych lecz pięknych utworów ("Hiche Hike" ."I' Am Alright" ,"Mercy Mercy' ,"One More Try").Płyta znacznie się różniła od poprzedniczek chociażby tym ,iż "Toczące się kamienie" zmieniły oblicze swego grania .Owe piosenki wyraźniej brzmiały i był prostrze w odbiorze ."Out Of Our Heads" to był krok w przyszłość Stonesów .Możemy tu usłyszeć pierwszy w historii muzyki przetwornik gitary ,użyty w utworze "Satisfaction". Prawdę pisząc, nie mam pojęcia jak zwięźle opisać piękno płyty ,trzeba ją po prostu włożyć do odbiornika i posłuchać .Pozdrawiam.

Stones napisał(a):Chciałbym coś podkreślić ,zanim zamieszczę swoją opinie, na temat powyższej płyty.Nie da się ukryć ,że na tym forum ludzie omijają wielkim łukiem, pierwsze albumy Stonesów.Dziwię się temu bo to są niewiarygodnie ważne i barwne płyty z Brianem ,który wg mnie w ciekawy sposób ukierunkował brzmienie Stonesów .Z jednej strony Keith i jego zamiłowanie Rock N Rollem, a z drugiej właśnie Brian Jones fascynant Bluesa.Ta mieszanka ,pozwoliła Stonesom ,dać całkiem nowsze, świeższe brzmienie .Dlatego też dziwi mnie fakt,. iż forumowicze nic nie piszą na temat owych albumów .

Wydaje mi się, że źle na to wszystko patrzysz. Zdecydowana większość osób, które zaczynają się interesować twórczością danego zespołu, najpierw trafia na pojedyncze piosenki lub składanki; w obu przypadkach są to w zasadzie hiciory lub zestawy tychże. Tak było w moim przypadku, gdy pierwszy raz miałem styczność z muzyką Stonesów (tego CD-ka mam do dzisiaj ) i dam sobie rękę uciąć, że podobnie sprawa się miała z zarejestrowanym na Forum szanownym gronem użytkowników. Przygoda z muzyką zespołu toczy się później własnym torem, nie ulega jednak wątpliwości, że człowiek poznaje w pierwszym rzędzie rzeczy bardziej znane i/lub nowsze, a dopiero potem całą resztę. (Kolejna porcja osobistych doświadczeń: zaczynałem od "Bridges to Babylon", następnie było "Exile", "Stricky Fingers", "Dirty Work" itd.) Jeśli więc usłyszałeś materiał ze "Steel Wheels", "Some Girls" czy "Let it Bleed", to siłą rzeczy wyrabiasz sobie o Stonesach pewne wyobrażenie, a jednocześnie chcesz poznać ich twórczość w całości. I robisz to, z tym że ich pierwsze płyty mogą się wówczas okazać dosyć trudne w odbiorze, gdyż zawarty na nich materiał nijak ma się do tego, co Stonesi nagrali w późniejszym okresie swojej kariery. (Puść sobie "Mercy, Mercy" a zaraz potem np. "Memory Hotel" - dwa inne światy, chociaż oba na "M", prawda?) W tym momencie zaczynają się schody: mam na myśli wyrobienie w sobie umiejętności przekonania się do tamtych piosenek, do tamtego brzmienia. Ja mam z tym problemy do dzisiaj i niestety wiele z utworów wydanych przez zespół przed 1968 r. w ogóle do mnie nie przemawia, aczkolwiek debiutancką płytę Stonesów już po pierwszym przesłuchaniu uważałem za dzieło genialne i zdania na ten temat nie zmieniam.
O wczesnej twórczości The Rolling Stones na pewno będziemy dużo pisać. Bez obaw. Kiedy już przedyskutujemy wszystkie płyty, począwszy od "Beggars Banquet", przekonamy się, że pora wrócić do korzeni i w tym momencie tematy takie jak ten będą przeżywać istne zatrzęsienie postów.
Poczekamy, napiszemy

A w moim przypadku bylo wlasnie inaczej. To, ze wole pozniejszych Stonesow, nie jest tajemnica ale zaczynalam od tych starych albumow, a wtedy bylam 13-letnia dziewczyna i tak zostaly mi te utwory w sercu, ze do tej pory mam do nich sentyment i czesto do nich wracam. Out Of Our Heads slucham nie rzadziej niz jakakolwiek inna plyte zespolu. Wrecz jest to jedna z niewielu plyt, na ktorej prawie kazda piosenka mi sie podoba, i ktora moge bez przelaczania piosenek przesluchac cala od poczatku do konca.

Zaczyna sie od She Said Yeah - rocker na naprawde wysokim poziomie plus prosty ale zajebisty tekst. Mam to do tej pory na iPodzie i slucham jak tylko mam okazje .

Mercy, Mercy - z ta piosenka mam wiele wspomnien. Jak jeszcze z siostra bylysmy nastolatkami, Justyna byla w Warszawia, a ja u babci na wakacjach, ona kupila tam jakas plyte z ta piosenka i przez telefon mi o niej opowiadala i nucila, ze taka zajebista, ze musze ja uslyszec! I potem jak sie spotkalysmy i zasiadlysmy przey odtwarzaczu i ja przesluchalam po raz pierwszy... Po prostu czad. Po dzis dzien uwielbiam ta piosenke.

Hitch Hike -

That's How Strong My Love Is - no kurcze, jeden z wielkich hitow Stonesow. Lubie ta wersje rownie jak lubie wersje Otisa Reddinga. Tutaj Mick jakby bardziej czulym glosem spiewa nic Otis, pianinko jest boskie i ta gitara...

Good Times - moze malo ludzi zwrocilo uwage na ta krotka pioseneczke ale jej bluesowy tekst (bardzo sie przy nim wzruszam) i to specyficzne tempo sprawia, ze zawsze kiedy potrzebuje sie wyluzowac, wystarczy mi zapuscic Good Times i relax totalny. Lubie tego sluchac w lecie, kojarzy mi sie z wakacjami i starymi czasami... Ahhh...

Heart Of Stone - no comment! Mam jeszcze taka inna wersje tego hicioru, tylko nie pamietam z jakiego albumu.

I'm Free - chociazby ze wzgledu na ta piosenke ten album jest wielki. Ta piosenka troche nie pasuje do reszty, bo reszta taka bardziej "grzeczna". Chyba nie musze mowic jak wspaniala ta piosenka jest. Od razu mi sie spodobala i stala jedna z najbardziej lubianych .

Oczywiscie mowilam o brytyjskim wydaniu tego albumu. W amerykanskim dochodza m.in. takie hity jak I'm Alright (OMG!!! Kocham wiekszosc wersji live tego utworu), The Last Time, Play With Fire (co za tekst...) czy The Spider And The Fly (taki blues, ze nie moge!). Jest to jeden z najbardziej udanych plyt zespolu, chociazby dlatego, ze znajduje sie nie nim tyle piosenek, ktore w perspektywie czasu staly sie przebojami. Moge jego sluchac na okraglo.

Przyznam Ci racje Jarski. Porównując wczesną twórczość Stonesów do późniejszych okresów ,można zauważyć ,ze ta muzyka zmieniała się i jest zupełnie inna.Chodziło mi po prostu o to ,że ta muzyka z wcześniejszego okresu jest bardzo ważna i nie można się w nią nie zagłębiać.A czemu? Możne dlatego, że to były magiczne czasy dla Stonesów i te utwory były bardzo dojrzałe jak na wiek muzyków .Niektóre pomysły Briana ,śpiew Micka i te proste sekwencje na gitarze Keitha .W tym było coś nie tylko z muzyki, to były także kamienie milowe w showbiznesie.Może dlatego tak pisze, bo darze wielkim sentymentem owe lata 60 te i muzykę wywodzącą się od Chucka Berrego, Muddy Watersa ,Buddyego Hollego i innych .Pozdrawiam.

Wow, ale dyskusja. Ja zacząłem poznawać płyty Stonesów (po zakupie Forty Licks) od Aftermath i Between The Buttons i do dzisiaj mam do nich wielki sentyment. Ostatnio posprzedawałem sporo płyt i zostawiłem sobie tylko te wydawnictwa, które najbardziej cenię i oprócz płyt innych wykonawców zostawiłem sobie właśnie te dwie (plus Exile).

Stare nagrania Stonesów są wyjątkowe ze względu na prostotę kompozycji i brzmienie tamtych czasów. Dla mnie to takie zbuntowane utwory, prawdziwy rock&roll. Tak jak napisał Stones - utwory proste i piękne. W tej muzyce jest zawarty młody duch tych chłopaków.

Stones napisał(a):Chodziło mi po prostu o to ,że ta muzyka z wcześniejszego okresu jest bardzo ważna i nie można się w nią nie zagłębiać.

Amen! Można powiedzieć, że muzyka jest zwierciadłem czasów, w jakich ludzie żyją. 10.000 lat temu grało się na kościach mamuta (takie wczesne połączenie perkusji i marakasów), a w połowie ubiegłego wieku pojawiła się gitara elektryczna i wszystkich zelektryzowało. W okresie oświecenia grano opery, a 200 lat później - koncerty rockowe. Muzyka zmienia się wraz z tym, jak zmieniają się społeczeństwa. To, co na początku swojej kariery grali Stonesi, również świadczy o zmianach, jakie dokonały się w (tym razem) muzyce popularnej, lecz jeśli człowiek nie ma punktu odniesienia, może mieć trudność ze zrozumieniem jej znaczenia. Nie da się ukryć, że ostatnie płyty The Stones znacząco różnią się od ich albumów z lat 60-tych ubiegłego stulecia - kolejny dowód na to, że zespół przeszedł muzyczną ewolucję. Wczesne płyty Stonesów to wspaniała muzyka, ale trudna w odbiorze dla tych, którzy "w tym nie siedzą".

Przyznam Ci racje Jarski.Mądrze to ująłeś ,odnośnie muzyki i czasów z nią powiązanych .Wiesz ten punkt odniesienia ,o którym także wspomniałeś w swym poście jest bardzo ważny .Jeśli chce się poznać dobrze muzykę i sens tego co robi dany artysta, powinniśmy mieć jak największy punkt odniesienia .Powinniśmy wiedzieć ,co z czego się bierze i co z czym ma powiązanie ,w danej kompozycji.Niestety wielu ludzie jest zaszufladkowanych i brak im wyobraźni ,aby sięgnąć dalej niż sięga ich wzrok .Nie wiem może to ze strachu ,że nie zrozumieją danej muzyki lub z braku potrzeby .Ja osobiście nie potrafię tego zrozumieć ,choć jestem bardzo tolerancyjny nie potrafię .Nie wiem, może to ja jestem ograniczony w pewnych sprawach, sam nie wiem.Pozdrawiam .

Little Queenie napisał(a):Heart Of Stone - no comment! Mam jeszcze taka inna wersje tego hicioru, tylko nie pamietam z jakiego albumu.

Mam "Metamorphosis" na winylu i z tego, co pamiętam, na stronie A jest jakaś wersja "Heart of Stone". Może o tą Ci chodzi?

LITTLE QUEENIE: Taaak! Dzieki